Bugün için, sabah 6’da uyanıp kordona çıkıp kitap okumayı planlamıştım. - Gizli Tarih isimli Donna Tartt’ın yazdığı bir roman var elimde ve beni muhteşem bir şekilde etkiledi – Sabah 6 da alarmla birlikte uyandım ama çok uykum vardı ve kendime eziyet etmenin gereksiz olduğunu düşünerek tekrar gözlerimi kapattım. Gözlerimi ev arkadaşımın odamın koyu renkli perdelerini açmasının ardından gözüme ulaşan güne ışığıyla yeniden açtım. Saate baktığımda 12 buçuğu geçmiş olduğunu gördüm. Güzelce bir kahvaltı yaptım ama hala aklım sabah kordona çıkıp okuyamadığım kitabımdaydı. Kahvaltının ardından üzerime eşofmanlarımı giydim ve kitabımı da alıp, Çanakkale’nin en güzel mekânlarından olan Özgürlük Parkı’na çıktım.
Özgürlük Parkı o kadar muhteşemdi ki bugün, kelimelerle anlatmamın bir imkânı yok. Bir an kendimi her zaman hayal ettiğim, filmlerde gördüğümde imrendiğim, hayatımı sürdürmek istediğim gibi bir yerde olduğumu fark ettim. Çimenlerin üzerinde ilk sayılabilecek adımlarını atan bebekler. Birlikte yürüyüşe çıkmış yaşlı çiftler, kaykay ve patenleriyle farklı hareketler yapıp çevredekilerin ilgisini toplayan gençler, köpeği ile çimenlerin üstünde oynayan üniversite öğrencisi ve bir banka oturup güneş gözlüklerim gözümdeyken kitap okuyan ve sayfa aralarında etrafı izleyen ben ve hepsinin üzerinde ihtişamla Çanakkale Boğazı’nı geçen gemiler. Bir an ben Türkiye’de miyim diye kendime sorarken, sol tarafımda dalgalanan Türk Bayrağı’yla buldum kendimi. İzlediğim filmler, belgeseller, okuduğum dergilerde hep bunlara özenmiştim. Hangi ülkede, acaba tam benim istediğim gibi bir ortam vardır diye düşünmüştüm. Ama bugün gördüm ki benim cevabım Türkiye imiş. Sadece önemli olan doğru mekânı tespit etmek.
Ben bugün hayatımın en güzel günlerinden birini yaşadım. Bu yazıyı okuyan herkesin yarın uyandığında hayatının en güzel gününde olması dileğiyle...
