Bitmez dedim bu güne kadar ama şimdi bitti okul. Artık mezunum, artık ben de bir Gıda Mühendisiyim. Diplomamın üstünde yazdığı kadarıya şu anda yaklaşık üç haftadır resmen mühendisim. Açıkça söylemem gerekir ki bu diploma hayatımı bir yere ulaştırmak yerine, hayatımı büyük bir belirsizliğe sürükledi. Yemek yapıp bulaşık yıkamaktan başka bişey gelmiyor içimden. İşsizlik bende bir ev hanımı psikolojisi oluşturdu nedense :)
Ama bu yazıyı gecenin bu vaktinde yazıyor olmamın sebebi, artık değişimi ve canlanmayı istememin sonucudur. Bir yerlere ulaşmak isteyen ve sürekli gelişmeyi hedefleyen birisi için boş oturmak zorunda kalmak dünyanın durması anlamına geliyor. Birşeyler yapmak istiyorsun ve öyle büyük bir belirsizlik içindesin ki ne yapsan boş.
İşte ben şu anda bu durumda hoşnut değilim.
Kasım 2013 te askere gideceğim ve hayatımın en verimli zamanında hayatıma köstek olan en büyük durum zorunlu askerlik. Adam garson ararken bile askerliğini yapmış arıyor. ve ben şu anda kasımda askere gideceğim için uzak durulması gereken adam rolünde işveren karşısına çıkıyorum.
