Bu gün babamla muhabbet ederken evdeki tabak takımından konu açıldı. Ama “Tabak Takımı” isminin şöyle bir ilizyonu var; “Takım”. Yani hani o pazardan, bi milyonculardan alınan tabaklardan değil, alt tarafında “Kütahya Porselen”, “Güral Porselen” ve benzeri markalar yazılı olan, genelde 6’lı tabak topluluğundan oluşan bir takım!
Benim için bu tabaklar misafire özel değil, normal olarak gündelik kullanılmalı. Babam da benimle aynı fikirde olduğundan bu gün “Ne güzel, sen tabak takımını kullanıyorsun.” dedi. Neden kullanmayayım, misafire özel muamele mi yapmalıyım?
Hiçbir zaman anlam veremediğim bir şeydir misafir odası, misafir tabağı, misafir koltuğu, misafir fincanı. Ne yani bu, misafir benden daha mı kıymetli? Tamam, eve gelen misafire bir saygı gösteriyoruz, yaptığımız servise, hazırladığımız yemeğe özen gösteriyoruz. Burada sorun yok ama benim anlayamadığım olay, aynı özeni neden kendimize göstermiyoruz.
Kendimize hazırladığımız bir ekmek arası yiyeceği bile, bir misafirimizin önüne koyacak gibi özenli hazırlarsak emin olun onu yemekten daha çok lezzet alacağız. Çünkü özenerek hazırladığımız bir yemek, bizi sadece doyurmayacak, aynı zamanda lezzetini de hissettirecektir.
Tabi bir de kendimize, misafire gösterdiğimiz özenle yaklaştığımızda, misafire ayrı bir muamele yapmak zorunda kalmayacağız. Çünkü bizim günlük olarak kullandığımız tabak misafirin önüne koyulabilecek kalitede bir tabak, evimizin koltuk takımı misafir ağırlayabileceğimiz kalitede bir takım olacaktır. E, aynı şekilde evimizi de kendimize olan özenimizden sürekli temiz tutuyor olacağımızdan her an misafire hazır bir kalitede yaşıyor olacağız. Tozsuz bir evde, kaliteli bir koltukta oturup, yemeğimiz kaliteli bir takımdan çatal ve bıçak eşliğinde lezzetine doyarak yiyebiliyorsam artık hayattan enerjimi pürüzsüz alabiliyorum demektir.
Hayattan daha fazla zevk almak bizim elimizdeyken neden misafire gösterdiğimiz özeni kendimize göstermeyiz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder